Όταν το δάσος καίγεται και το βουνό πνίγει τον κάμπο

Το αξίωμα είναι απλό, αδιαμφισβήτητο και διαχρονικό: αν η φωτιά δεν σβήσει στο δάσος, θα φτάσει στα σπίτια· και αν το νερό δεν συγκρατηθεί στο βουνό, θα πλημμυρίσει ο κάμπος, αναφέρει με ανάρτησή του ο κ. Γιάννης Κέκκερης και συνεχίζοντας τόνισε:

Κι όμως, ενώ το γνωρίζουμε εδώ και δεκαετίες, επιμένουμε να το αγνοούμε με μια επιμονή που πλέον αγγίζει τα όρια της εγκληματικής εθελοτυφλίας.

Τα πρόσφατα πλημμυρικά φαινόμενα στην Αθήνα δεν είναι ούτε «ακραία» ούτε «απρόβλεπτα». Είναι το απολύτως αναμενόμενο αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης πολιτικής εγκατάλειψης της πρόληψης, μιας συστηματικής απαξίωσης της δασικής πολιτικής και, κυρίως, της αποδόμησης της Δασικής Υπηρεσίας. Μιας υπηρεσίας που εδώ και 29 χρόνια βρίσκεται υπό συνεχή διωγμό, αποψιλωμένη από αρμοδιότητες, προσωπικό και μέσα, καταδικασμένη επίσημα σε αργό θάνατο.

Η Δασική Υπηρεσία, αρμόδια για την προστασία των δασών, των ορεινών όγκων και της φυσικής ισορροπίας, παρακολουθεί σήμερα ανήμπορη τα τεκταινόμενα. Όχι γιατί δεν γνωρίζει, αλλά γιατί δεν της επιτρέπεται ούτε καν να παρέμβει ουσιαστικά. Κι έτσι, κάθε καλοκαίρι μετράμε καμένα στρέμματα και κάθε φθινόπωρο πλημμυρισμένα σπίτια, επαναλαμβάνοντας το ίδιο έργο με πρωταγωνιστή την υποκρισία και κομπάρσο τη «μετάθεση ευθυνών».

Τα προφητικά λόγια του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού — «οι άνθρωποι θα δυστυχήσουν, επειδή δεν θα έχουν αγάπη στα δένδρα» — αποκτούν σήμερα μια ανατριχιαστική επικαιρότητα. Δεν πρόκειται για μεταφυσική προφητεία, αλλά για μια απλή οικολογική αλήθεια: χωρίς δάση δεν υπάρχει προστασία, χωρίς πρόληψη δεν υπάρχει ασφάλεια.

Η πολυδιαφημισμένη «κλιματική κρίση» χρησιμοποιείται συχνά ως άλλοθι. Όμως η φύση δεν εκδικείται· απαντά. Και απαντά στις επιλογές μας, στη διαρκή αδιαφορία, στην πολιτική κοντόφθαλμη λογική που επενδύει στην καταστολή αντί για την πρόληψη, στο τσιμέντο αντί για το έδαφος, στο πρόσκαιρο πολιτικό όφελος αντί για τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.

Η δασική «μετάνοια» δεν είναι πλέον ιδεολογική επιλογή, αλλά επιτακτική ανάγκη. Μια πραγματική πολιτική περεστρόικα στη διαχείριση των δασών και των ορεινών οικοσυστημάτων είναι μονόδρομος. Όχι με λόγια, όχι με επιτροπές και επικοινωνιακές εξαγγελίες, αλλά με ουσιαστική ενίσχυση της Δασικής Υπηρεσίας, επιστροφή αρμοδιοτήτων, επιστημονικό σχεδιασμό και σεβασμό στη φύση.

Γιατί όσο συνεχίζουμε να αγνοούμε το αξίωμα, το τίμημα θα το πληρώνουμε όλοι. Με φωτιές, με πλημμύρες και, τελικό , με ζωές.

Ακολουθεί η ανάρτηση του κ. Γιάννη Κέκκερη:

Το ΑΞΙΩΜΑ, αν η φωτιά δεν σβήσει στο Δάσος θα φτάσει στα σπίτια και αν το νερό δεν σταματήσει στο βουνό θα πλημμυρίσει ο κάμπος, εξακολουθεί να ισχύει και θα ισχύει όσο υπάρχει ζωή. Η αρμόδια για την εφαρμογή τους υπηρεσία, η ΔΑΣΙΚΗ, καταδικασμένη επίσημα σε αργό θάνατο, καθώς ετέθη υπό διωγμό, εδώ και 29 χρόνια, παρακολουθεί τα τεκταινόμενα, ανίκανη ακόμα και να …σχολιάσει. Τα προφητικά λόγια του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού «οι άνθρωποι θα δυστυχήσουν, επειδή δεν θα έχουν αγάπη στα δένδρα», βρίσκουν, δυστυχώς στις μέρες μας τραγική εφαρμογή. Η πολιτική δασική «μετάνοια – περεστρόικα» επιβάλλεται εκ των πραγμάτων. Η εμμονή στα λάθη, κατάντησε πλέον σε εγκληματική εθελοτυφλία!!!;;;…

Ο Ιωάννης Κέκκερης είναι Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αριστοτέλη. Έχει υπηρετήσει επί σειρά ετών στη Δασική Υπηρεσία (Δασαρχείο Αρναίας), με ενεργό παρουσία σε ζητήματα προστασίας δασών, περιβάλλοντος και πρόληψης φυσικών καταστροφών. Η επαγγελματική του εμπειρία στον χώρο της δασοπροστασίας και η ενασχόλησή του με την Τοπική Αυτοδιοίκηση προσδίδουν τεκμηριωμένο λόγο στις παρεμβάσεις του για θέματα περιβάλλοντος και πολιτικής προστασίας.