Ελιά Χαλκιδικής: Δύσκολη χρονιά για τους παραγωγούς – Λιγότερος καρπός, χαμηλότερες τιμές

Σε μια από τις πιο απαιτητικές περιόδους των τελευταίων ετών βρίσκονται οι παραγωγοί της Χαλκιδικής, καθώς η φετινή συγκομιδή της πράσινης ελιάς εξελίσσεται με μειωμένες ποσότητες και την ίδια στιγμή οι τιμές παραγωγού παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα.

Η εικόνα που διαμορφώνεται στα χωριά της Χαλκιδικής προκαλεί προβληματισμό. Οι παραγωγοί καλούνται να μαζέψουν μικρότερη σοδειά, ενώ τα έξοδα της καλλιέργειας εξακολουθούν να είναι ιδιαίτερα αυξημένα.

Λιγότερες ελιές στα δέντρα

Η φετινή παραγωγή παρουσιάζει σημαντικές διαφοροποιήσεις από περιοχή σε περιοχή. Σε αρκετές περιπτώσεις, ωστόσο, οι ποσότητες είναι αισθητά μειωμένες σε σχέση με πέρυσι.

Οι καιρικές συνθήκες, η ανομβρία και οι ανάγκες της καλλιέργειας σε νερό έχουν επηρεάσει την παραγωγή, ενώ προβλήματα έχουν καταγραφεί και από προσβολές του δάκου.

Για τον παραγωγό αυτό σημαίνει ότι σε μια χρονιά με λιγότερο καρπό δεν υπάρχει η δυνατότητα να αντισταθμιστεί η απώλεια μέσω της ποσότητας. Αντίθετα, κάθε κιλό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία για το τελικό εισόδημα.

Οι τιμές δεν ακολουθούν την εικόνα της παραγωγής

Την ίδια στιγμή, οι τιμές που προσφέρονται στους παραγωγούς δημιουργούν έντονη ανησυχία.

Τα επίπεδα στα οποία πραγματοποιούνται οι αγοραπωλησίες είναι σημαντικά χαμηλότερα από εκείνα που είχαν διαμορφωθεί την προηγούμενη περίοδο. Ανάλογα με το μέγεθος και την ποιότητα του καρπού, οι τιμές κινούνται περίπου από 1,10 έως 1,20 ευρώ το κιλό για τις μεγαλύτερες κατηγορίες.

Η διαφορά είναι ιδιαίτερα αισθητή για τους παραγωγούς που θυμούνται τις περσινές υψηλότερες τιμές. Η σημερινή κατάσταση, σε συνδυασμό με τη μειωμένη παραγωγή, περιορίζει σημαντικά το εισόδημα που μπορεί να προκύψει από τη φετινή σοδειά.

Το κόστος παραγωγής πιέζει ακόμη περισσότερο

Πίσω από την τιμή πώλησης υπάρχει μια σειρά από έξοδα που έχουν αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια.

Καύσιμα, λιπάσματα, φυτοπροστασία, άρδευση, καλλιεργητικές εργασίες και εργατικά επιβαρύνουν τον παραγωγό πριν ακόμη φτάσει η ώρα της συγκομιδής.

Για πολλούς ελαιοπαραγωγούς, το σημερινό επίπεδο τιμών αφήνει ελάχιστο περιθώριο κέρδους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν υπολογιστούν όλες οι δαπάνες, το τελικό αποτέλεσμα γίνεται ιδιαίτερα πιεστικό.

Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο ζήτημα που αναδεικνύεται φέτος: δεν αρκεί να υπάρχει αγορά για το προϊόν, αλλά θα πρέπει η τιμή που φτάνει στον παραγωγό να μπορεί να στηρίξει τη συνέχιση της καλλιέργειας.

Οι παραγωγοί ζητούν καλύτερες τιμές

Από την πλευρά των παραγωγών υπάρχει η θέση ότι οι φετινές τιμές δεν ανταποκρίνονται ούτε στο κόστος καλλιέργειας ούτε στις απαιτήσεις της παραγωγικής διαδικασίας.

Το αίτημα που τίθεται είναι η τιμή να κινηθεί σε υψηλότερα επίπεδα, με τους παραγωγούς να θεωρούν τα 1,50 ευρώ το κιλό ένα επίπεδο που θα μπορούσε να προσφέρει μεγαλύτερη ανάσα και να καταστήσει πιο βιώσιμη την καλλιέργεια.

Το θέμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν συνυπολογιστεί ότι η πράσινη ελιά αποτελεί βασικό εισόδημα για μεγάλο αριθμό οικογενειών στη Χαλκιδική.

Στο επίκεντρο και η κατάσταση στη μεταποίηση

Από την άλλη πλευρά, οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη μεταποίηση και την εμπορία της ελιάς αντιμετωπίζουν τη δική τους πίεση.

Η διεθνής αγορά, οι εξαγωγές, τα αποθέματα και το αυξημένο κόστος λειτουργίας επηρεάζουν την τελική τιμή στην οποία μπορεί να διατεθεί το προϊόν.

Η Χαλκιδική έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα ισχυρό εξαγωγικό προϊόν, με την πράσινη ελιά να φτάνει σε πολλές αγορές του εξωτερικού. Αυτό όμως σημαίνει ότι η εγχώρια παραγωγή επηρεάζεται άμεσα από τις εξελίξεις στη διεθνή ζήτηση και τις τιμές.

Έτσι, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο ένα στάδιο της αλυσίδας. Από το χωράφι μέχρι το συσκευαστήριο και από εκεί μέχρι τον τελικό καταναλωτή, η αγορά καλείται να αντιμετωπίσει ένα περιβάλλον με αυξημένα κόστη και έντονο ανταγωνισμό.

Η επόμενη περίοδος θα δείξει πολλά

Καθώς η συγκομιδή συνεχίζεται, τα δεδομένα για την πραγματική ποσότητα της φετινής παραγωγής θα γίνονται πιο ξεκάθαρα.

Το ενδιαφέρον πλέον στρέφεται στην πορεία των τιμών και στο αν θα υπάρξουν αλλαγές στην αγορά όσο προχωρά η συγκομιδή.

Για τους παραγωγούς της Χαλκιδικής, πάντως, το ζητούμενο είναι ξεκάθαρο: μια τιμή που θα τους επιτρέπει να καλύπτουν το κόστος και να συνεχίσουν να επενδύουν στην καλλιέργεια.

Η πράσινη ελιά αποτελεί ένα από τα προϊόντα που έχουν συνδεθεί περισσότερο με την αγροτική οικονομία της Χαλκιδικής. Η διατήρηση της παραγωγής τα επόμενα χρόνια θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το αν η καλλιέργεια μπορεί να παραμείνει οικονομικά βιώσιμη για εκείνους που βρίσκονται καθημερινά στο χωράφι.