Δήλωση Δημάρχου Κασσάνδρας για την επιβολή δίμηνης αργίας

Ο Δήμαρχος Κασσάνδρας, Ηρακλής Λειβαδιώτης, ανακοίνωσε ότι του κοινοποιήθηκε η απόφαση επιβολής πειθαρχικής ποινής αργίας δύο μηνών, η οποία συνδέεται με την υπόθεση λειτουργίας λούνα παρκ στο Πευκοχώρι το 2023.

Στη δήλωσή του υποστηρίζει ότι, ως Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών την επίμαχη περίοδο, δεν είχε αρμοδιότητα αδειοδότησης, δεν υπέγραψε καμία σχετική άδεια ή διοικητική πράξη και δεν συμμετείχε στη διαδικασία έγκρισης της λειτουργίας της συγκεκριμένης επιχείρησης. Παράλληλα, επισημαίνει ότι δεν έχει κατηγορηθεί ποινικά ούτε περιλαμβάνεται σε κάποια ποινική δικογραφία για την υπόθεση.

Ο κ. Λειβαδιώτης εκφράζει τον προβληματισμό του για το σκεπτικό της απόφασης, τονίζοντας ότι ο πειθαρχικός καταλογισμός βασίζεται στην ιδιότητά του ως πολιτικού προϊσταμένου των Τεχνικών Υπηρεσιών και όχι σε συγκεκριμένη πράξη ή παράλειψη που να συνδέεται άμεσα με τη διαδικασία αδειοδότησης.

Όπως γνωστοποίησε, θα προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας την ακύρωση της απόφασης, υποστηρίζοντας ότι η υπόθεση εγείρει σημαντικά ζητήματα σχετικά με τα όρια της εποπτικής αρμοδιότητας και της προσωπικής πειθαρχικής ευθύνης των αιρετών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Παράλληλα, διευκρίνισε ότι δεν θα καταθέσει αίτηση αναστολής εκτέλεσης της ποινής, επισημαίνοντας πως η επιλογή αυτή δεν συνιστά αποδοχή της απόφασης, αλλά αποτελεί, όπως αναφέρει, πράξη θεσμικής ευθύνης με στόχο τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας του Δήμου Κασσάνδρας.

Σήμερα μου κοινοποιήθηκε η απόφαση με την οποία μου επιβάλλεται η ποινή της αργίας δύο (2) μηνών για υπόθεση που συνδέεται με τη λειτουργία του λούνα παρκ στο Πευκοχώρι κατά το έτος 2023.

Από την πρώτη στιγμή που κλήθηκα να τοποθετηθώ επί της συγκεκριμένης υπόθεσης, η θέση μου υπήρξε σαφής,συνεπής και πολύ συγκεκριμένη.Ως Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Κασσάνδρας το 2023 δεν υπήρξα αδειοδοτούσα αρχή,δεν υπέγραψα οποιαδήποτε άδεια ή διοικητική πράξη σχετική με τη λειτουργία της συγκεκριμένης επιχείρησης ή του επίμαχου μηχανήματος,δεν είχα την ευθύνη έκδοσης αδειών ή ελέγχου της τήρησης των ειδικών τεχνικών προϋποθέσεων και προδιαγραφών λειτουργίας των ψυχαγωγικών εγκαταστάσεων,ούτε είχα αποφασιστική αρμοδιότητα στο πλαίσιο της αδειοδοτικής διαδικασίας,ενώ ουδέποτε μου κοινοποιήθηκε οποιοδήποτε σχετικό έγγραφο.

Ήδη από τον Φεβρουάριο του 2026,όταν μου κοινοποιήθηκε η κλήση σε απολογία,είχα δημόσια διατυπώσει τη θέση μου ότι ουδέποτε είχα θεσμική εμπλοκή,αρμοδιότητα ή γνώση σε οποιαδήποτε διαδικασία αδειοδότησης του συγκεκριμένου λούνα παρκ. Η θέση αυτή δεν διαφοροποιείται μετά την έκδοση της απόφασης.

Είναι επίσης γεγονός ότι η πειθαρχική διαδικασία σε βάρος μου κινήθηκε κατόπιν μεταγενέστερης καταγγελίας.Είναι ακόμη γεγονός ότι επί μακρό χρονικό διάστημα,παρά την ενδελεχή διερεύνηση της υπόθεσης από κάθε αρμόδια διοικητική, ελεγκτική και δικαστική αρχή,δεν είχε προκύψει οποιαδήποτε πράξη,παράλειψη ή συγκεκριμένη αρμοδιότητα που να συνδέεται με το πρόσωπό μου.

Ακόμη και σήμερα, το όνομά μου δεν περιλαμβάνεται σε καμία ποινική δικογραφία, δεν μου έχει αποδοθεί οποιαδήποτε ποινική κατηγορία και δεν έχω κληθεί να λογοδοτήσω ενώπιον οποιασδήποτε δικαστικής αρχής για τη συγκεκριμένη υπόθεση.

Με πλήρη σεβασμό προς το κύρος των θεσμών και τη δεσμευτικότητα των αποφάσεών τους, ομολογώ ότι η απόφαση αυτή με προβληματίζει βαθιά,όχι μόνο ως Δήμαρχο αλλά και ως άνθρωπο που υπηρετεί επί χρόνια την Τοπική Αυτοδιοίκηση,καθώς αναδεικνύει ζητήματα που εκτείνονται πέραν της προσωπικής μου υπόθεσης.

Η ίδια η απόφαση δεν μου αποδίδει ότι υπέγραψα άδεια,ότι εξέδωσα διοικητική πράξη ή ότι συμμετείχα στη διαδικασία αδειοδότησης. Μου αποδίδει ότι, λόγω της ιδιότητάς μου ως πολιτικού προϊσταμένου της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών, γνώριζα ή όφειλα να γνωρίζω και να ελέγξω τη συγκεκριμένη διαδικασία.

Με κάθε θεσμικό σεβασμό, θεωρώ ότι η προσέγγιση αυτή εγείρει σοβαρά ζητήματα ως προς τα όρια μεταξύ εποπτικής αρμοδιότητας και προσωπικής πειθαρχικής ευθύνης.Η διοικητική εποπτεία και ο συντονισμός υπηρεσιών δεν ταυτίζονται κατ’ ανάγκην με αποφασιστική αρμοδιότητα,ούτε μπορούν να υποκαταστήσουν την ευθύνη των κατά νόμο αρμόδιων οργάνων που εισηγούνται,ελέγχουν, γνωμοδοτούν ή εκδίδουν τις σχετικές διοικητικές πράξεις.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω,το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται είναι αν ο πειθαρχικός καταλογισμός μπορεί να θεμελιωθεί όχι σε συγκεκριμένη πράξη ή παράλειψη του αιρετού,αλλά αποκλειστικά στην ιδιότητά του ως εποπτεύοντος οργάνου και σε μία ευρεία ερμηνεία των καθηκόντων εποπτείας.

Παρά ταύτα,και ακριβώς επειδή θεωρώ ότι από την παρούσα υπόθεση ανακύπτουν κρίσιμα ζητήματα ερμηνείας του διοικητικού και πειθαρχικού δικαίου,θα ασκήσω τα προβλεπόμενα από την έννομη τάξη δικαιώματά μου ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, αιτούμενος την ακύρωση της ανωτέρω απόφασης.

Η προσφυγή αυτή δεν αφορά αποκλειστικά την προσωπική και ηθική μου δικαίωση,αλλά πρωτίστως την ανάγκη οριστικής δικαστικής αποσαφήνισης των ορίων μεταξύ εποπτικής αρμοδιότητας,διοικητικής ευθύνης και προσωπικού πειθαρχικού καταλογισμού των αιρετών οργάνων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Πρόκειται για ζήτημα θεσμικής σημασίας,το οποίο άπτεται θεμελιωδών αρχών του διοικητικού δικαίου,της ασφάλειας δικαίου και της αρχής της νομιμότητας κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας.

Επιπλέον, η επιλογή μου να μην ασκήσω παράλληλα αίτηση αναστολής εκτέλεσης της επιβληθείσας πειθαρχικής ποινής δεν δύναται σε καμία περίπτωση να εκληφθεί ως αποδοχή της νομικής ή ουσιαστικής ορθότητας της κρίσης που διατυπώθηκε σε βάρος μου. Αντιθέτως, συνιστά συνειδητή στάθμιση του δημοσίου συμφέροντος και πράξη θεσμικής ευθύνης έναντι του Δήμου Κασσάνδρας και των δημοτών του,με γνώμονα τη διασφάλιση της διοικητικής συνέχειας,της εύρυθμης λειτουργίας των δημοτικών υπηρεσιών και της απρόσκοπτης άσκησης των αρμοδιοτήτων του Δήμου.

Σε ένα κράτος δικαίου δεν είναι νοητό η Τοπική Αυτοδιοίκηση να λειτουργεί υπό καθεστώς μειωμένων θεσμικών εγγυήσεων ούτε ο πειθαρχικός καταλογισμός να αποσυνδέεται από τις κατά νόμο καθορισμένες αρμοδιότητες και την πραγματική συμμετοχή του εκάστοτε αιρετού στη λήψη διοικητικών αποφάσεων.Οι αιρετοί οφείλουν ασφαλώς να λογοδοτούν για τις πράξεις και τις παραλείψεις που ανάγονται στη σφαίρα των αρμοδιοτήτων τους δεν είναι όμως συμβατό με τις αρχές της χρηστής διοίκησης και της ασφάλειας δικαίου να καθίστανται ευχερείς αποδέκτες πειθαρχικών ευθυνών για αντικείμενα που δεν ανήκουν στη σφαίρα των κατά νόμον αρμοδιοτήτων τους.