Κυρίες και κύριοι,

Κύριε Πρόεδρε,

Σας ευχαριστώ για τη θερμή υποδοχή

Βιώνουμε μια πολύ δύσκολη και σύνθετη κρίση στον κόσμο, στην Ευρώπη και φυσικά και στην Ελλάδα. Πάρα πολλοί άνθρωποι στην Ελλάδα, με ρωτούν: αξίζει τον κόπο όλη αυτή η οδύνη; Θα τα καταφέρουμε; Θα φθάσουμε όλοι μαζί στην Ιθάκη; Ή πρόκειται για ένα σισύφειο εγχείρημα – για να αναφερθώ στην αρχαία μυθολογία. Υπάρχει ελπίδα; Θα πετύχουμε τελικά;

Η απάντησή μου είναι, ναι, μπορούμε. Η Ελλάδα έχει το δυναμικό, η Ευρώπη έχει το δυναμικό και, μέσα από τη συνεργασία, σε παγκόσμιο επίπεδο, έχουμε τη δυνατότητα να μετατρέψουμε αυτή την κρίση σε ευκαιρία για πραγματική και ουσιαστική αλλαγή.

Μετά την κατάρρευση του 2008, οι Κυβερνήσεις και οι πολυμερείς Οργανισμοί έσπευσαν να βοηθήσουν τις τράπεζες και τις οικονομίες μας. Αυτό όμως δεν έλυσε τα υποκείμενα προβλήματα του παγκόσμιου οικονομικού μας συστήματος, προβλήματα όπως η έλλειψη διαφάνειας στις χρηματοπιστωτικές αγορές και η αδύναμη διακυβέρνηση των αλληλεξαρτώμενων οικονομιών μας, ειδικότερα στην Ευρωζώνη.

Το παράδοξο, ωστόσο, είναι ότι οι αγορές αναζητούν τώρα μια ισχυρότερη πολιτική ηγεσία, για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη.

Η Ελλάδα αγωνίζεται, τα τελευταία δύο χρόνια, όχι μόνο να μειώσει τα ελλείμματά της, αλλά και να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη της, την εμπιστοσύνη στις αγορές και την εμπιστοσύνη στον εαυτό της.

Η Κυβέρνησή μου δεν προσπάθησε να αποφύγει την αυτοκριτική. Υπήρξαμε απόλυτα ειλικρινείς σε ό,τι αφορά τα πολιτικά και οικονομικά σφάλματα, που μας οδήγησαν στην παρούσα κρίση.

Γνωρίζουμε ότι η κρίση αυτή, από την άλλη πλευρά, μας προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία να προωθήσουμε σημαντικές μεταρρυθμίσεις, που χρειάζεται απελπισμένα η Ελλάδα, για να είναι και πάλι ανταγωνιστική. Και αυτό κάνουμε.

Αυτός είναι και ο λόγος, για τον οποίο το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας δεν έχει ως μοναδικό σκοπό να μας επιτρέψει να επιπλεύσουμε. Πρόκειται για μια επένδυση σε μια Ελλάδα διαφορετική, μια Ελλάδα που αντιμετωπίζει προβλήματα, τα οποία είχαν παραμεληθεί επί δεκαετίες.