Το πρωί καθηγητές, το βράδυ ροκάδες!

Το πρωί διδάσκουν στα αμφιθέατρα και το βράδυ ροκάρουν… Είναι η μπάντα “52-62” των καθηγητών του ΑΠΘ που κατάφερε να δημιουργήσει ενθουσιώδεις οπαδούς, που τους ακολουθούν σε κάθε τους εμφάνιση καιμοιράζονται το πάθος τους για το πεντάγραμμο. 

Βρίσκονται μέσα στα αμφιθέατρα για να…
διδάξουν την επιστήμη τους σε ένα συνήθως αφηρημένο ακροατήριο φοιτητών ή είναιοχυρωμένοι στα εργαστήρια και αφοσιωμένοι στο ερευνητικό τους έργο. Οι φοιτητές τους βλέπουν συνήθως σοβαρούς ή απόμακρους. 

Οι τέσσερις καθηγητές του ΑΠΘ, καταξιωμένοι στο επιστημονικό τους έργο και με διεθνείς διακρίσεις, αντιμετωπίζουν με περισσή αγάπη τα εφτά μικρά «στίγματα» του πενταγράμμου, τα κλειδιά και τους φθόγγους και “ταξιδεύουν” κάποιες βραδιές το κοινό τους σε παλιά και αγαπημένα μουσικά μονοπάτιαjazz, rock και blues, αυτά που χάραξαν τη νεότητά τους και εξακολουθούν να τους γυρίζουν εκεί. 

Το συγκρότημα δεν έχει κάποιο όνομα, είναι όμως ξακουστό ανάμεσα στους διαδρόμους, τα γραφεία και τις αίθουσες της πανεπιστημιακής κοινότητας -ενίοτε και έξω από αυτήν- ως η μπάντα των “52-62” (το ηλικιακό όριο των μελών της) ή απλά ως η ροκ μπάντα του ΑΠΘ. 

Διαθέτει φρεσκάδα, ενέργεια, ευρηματικότητα και πάθος για αυτό και έχει πιστούς fans όλων των ηλικιών (φοιτητές και καθηγητές), μεταξύ των οποίων και του Πρυτανικού Συμβουλίου, που την ακολουθούν στις σχεδόν αυθόρμητες εμφανίσεις της για να την χειροκροτήσουν, να χορέψουν και να τραγουδήσουν μαζί της. 

Μία τέτοια «παρεΐστικη» συναυλία έδωσαν το βράδυ της Τρίτης, 24 Απριλίου, στο εστιατόριο του Τελλόγλειου, για να «ανεβάσουν τα αίματα», όπως λένε οι ίδιοι, ύστερα από δύο εβδομάδες ηρεμίας από τις διακοπές του Πάσχα. 

Τα «έδωσαν όλα» στη σκηνή, άλλοτε σε έντονα ροκ ρυθμούς με τα «Sweet Home Chicago», «Knocking on Heavens Door», «Cocaine» και άλλοτε σε πιο απαλούς και ταξιδιάρικους ήχους jazz και blues, όπως «All Blues», «Caress me baby», «Ain’t no Sunshine», «Yesterday», ακόμη και σε ενδιαφέρουσες διασκευές funky τραγουδιών για κιθάρα όπως το «Chitlins con Carne». 

Στα πλήκτρα, το συνθεσάιζερ και τη φωνή ήταν ο Νίκος Τσινίκας, που στον πρωινό του ρόλο είναι καθηγητής Αρχιτεκτονικής. 

Στα ντραμς και τα τύμπανα ο Ζαχαρίας (καλλιτεχνικά Ζάχος) Σκούρας ή καθηγητής Γενετικής και Βιολογίας. 

Στο μπάσο ο Γιώργος Παπανικολάου ή καθηγητής Ηλεκτροακουστικής. 

Τέλος, στην κιθάρα ο Θανάσης Κωνσταντόπουλος ή καθηγητής Χημικών Μηχανικών, πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ), ο οποίος έκανε γνωστή την Ελλάδα ανά τον κόσμο με την πρωτοποριακή τεχνολογική εφαρμογή Hydrosol, που χρησιμοποιεί δύο αρχέγονα στοιχεία, τον ήλιο και το νερό, για να παράγει καύσιμα! 

Κατ εξαίρεση, αντικαταστάθηκε την Τρίτη από τον μουσικό Σάκη Ζαχαριάδη, καθώς ο ίδιος απουσίαζε στις ΗΠΑ για ερευνητικούς σκοπούς. 

Απλός και φιλικός στην προσέγγιση και με ιδιαίτερο χιούμορ, ο ντράμερ «Ζάχος» Σκούρας, λέει: «Η επιστήμη έχει να κάνει με την αρμονία, η αρμονία με την συνολική προσωπικότητα, με ήχους πρωτόγονους… και κυρίως απαλύνει την σκληρότητα την εσωτερική και της κοινωνίας». 

«Δεν χρειάζεται οι καθηγητές να είναι σοβαροφανείς και απόκοσμοι. Εμείς έχουμε αναπτύξει μία διαφορετική προσέγγιση με τους φοιτητές μας, οι σχέσεις μας ακόμη και στο μάθημα είναι έτσι απλές και άμεσες» συμπληρώνει η φωνή της μπάντας και βιρτουόζος των πλήκτρων, Νίκος Τσινίκας. 

Μάγεψαν και τον Pat Martino… 

Σχολιάζοντας τις αντιδράσεις των fans, οι καθηγητές ροκάδες, θέλουν να είναι ταπεινοί: «Μας αρέσει να παίζουμε για τους φίλους μας» λένε. 

Ωστόσο, είναι εντυπωσιακή η θέρμη, με την οποία υποδέχεται το ακροατήριο τις συναυλίες τους, ησυμμετοχή και η εκδηλωτικότητα, που δεν άφησαν αδιάφορο τον πρύτανη και τον αντιπρύτανη, οι οποίοι δεν δίστασαν κάποιες στιγμές να συνοδεύσουν φωνητικά ή χορευτικά το μουσικό σχήμα. 

Όπως σε όλα τα συγκροτήματα, έτσι και στο συγκεκριμένο, τα μέλη του συναντιούνται συχνά τα βράδια για τις πρόβες τους, συνήθως σε ιδιωτικούς χώρους, και ηχογραφούν στο σύγχρονο στούντιο του τμήματος Ηλεκτροακουστικής του ΑΠΘ. 

Οι συναυλίες τους γίνονται χωρίς ιδιαίτερο λόγο ή για να συνοδεύσουν κάποιο γεγονός ή εκδήλωση του πανεπιστημίου. 

Σε μία από αυτές, που πραγματοποιήθηκε το φθινόπωρο στο Noesis (Πλανητάριο), στην οποία παρουσιάστηκε το βιβλίο για τη ζωή του διάσημου Ιταλο-Αμερικανού κιθαρίστα της jazz και συνθέτη Pat Martino (Πατ Μαρτίνο), η μπάντα των “52-62”, έκανε τον φημισμένο καλλιτέχνη να σηκωθεί από την καρέκλα του και να παίξει μαζί τους, στο πάρτι που ακολούθησε της εκδήλωσης. 

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε και η χθεσινή τους παράσταση, η οποία έκλεισε με το αγαπημένο «Always look on the bright side of life», γιατί, όπως λένε και οι ίδιοι, πρέπει πάντα να βλέπουμε την «φωτεινή πλευρά της ζωής», ιδιαίτερα στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε…