ας φλάουσαν……

Δυο φίλ απ ένα χουριό, κίνσαν να παν μι του αυτουκίνητου ζν Αθήνα.
Οπους απ λέτε πάϊναν, όξου απ τν Αθήνα, παράμασαν κατά λάθους έναν πιζό, που πιρνούσι του δρόμου μι τα πουδάρια.
Οι φίλ …σταματούν, κατιβαίν, τουν κταζν απου λιγακ, κι ίστιρα ξικνουν παλι.

Στου μιταξυ πλακών η αστινουμία, πυρουσβιστική, ασθινουφόρα κι προυσπαθούν να τουν συνιφέρν τουν τραυματία.

Μόλις αυτός ψιλου συνέρχιτι, τουν ρουτάει η νουματάρχης αν ξιέρ ποιός τουν παράμασι..
Μήπως ξέρετε κύριε ποιός σας χτύπησε με το αυτοκίνητο;
Τι να σας πω κύριε αστυνομικέ… δεν έχω καταλάβει και πολλά… όμως πιστεύω ότι αυτοί που με χτύπησαν ήταν Γερμανοί,
απλουγιέτι η χτυπμένους.

Πως το καταλάβατε αυτό κύριε;
Μήπως είδατε τις πινακίδες του αυτοκινήτου;
τουν ρουτάει η χουρουφυλακας..

Οχι κύριε, δεν είδα πινακίδες, αλλά όταν ήρθαν από πάνω μου μου είπαν : ας φλάουσαν……

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: