Ο Πρόεδρος της Ένωσης των Αστυνομικών της Χαλκιδικής για τους Τραυματισμούς και τις συλλήψεις σε εκκλησία της Χαλκιδικής

Η εύκολη λύση για μερικούς είναι το να φορτώσουν ευθύνες στους Αστυνομικούς, ωστόσο καλό είναι πριν βγάλουμε εύκολα συμπεράσματα πρώτα να γνωρίζουμε τα πραγματικά περιστατικά, εφόσον φυσικά επιθυμούμε να τα γνωρίζουμε.

Σήμερα το πρωί κλήθηκαν συνάδελφοί μου να ερευνήσουν καταγγελία για τέλεση λειτουργίας σε εκκλησία με πιστούς παρά τo lockdown. Οι Aστυνομικοί μετέβησαν στο σημείο και κατά την έξοδο των ατόμων, μετά το πέρας της θείας λειτουργίας, προέβησαν στον έλεγχο αυτών που δεν προβλεπόταν η παρουσία τους στο Ναό.

Ο ένας εξ’αυτών και χωρίς προηγούμενη διένεξη με τους συναδέλφους ξεκίνησε να τους απειλεί και να τους εξυβρίζει χυδαία και να καταριέται τους ίδιους και τις οικογένειές τους, όχι κατά την διάρκεια επιβολής προστίμου προς τον ίδιο αλλά σε άλλο πολίτη.

Παρά τις παραινέσεις των συναδέλφων να σταματήσει, αυτός συνέχισε στο ίδιο έντονο ύφος και όταν του ανέφεραν οι συνάδελφοι ότι θα συλληφθεί, αυτός έτρεξε να φύγει από το σημείο με τους συναδέλφους να τον πιάνουν και στην προσπάθεια τους να του περάσουν χειροπέδες, αυτός αντιστάθηκε με κάθε τρόπο με χτυπήματα στο κεφάλι του ενός συναδέλφου , με δαγκώματα και κλωτσιές στον άλλον, με παρευρισκόμενο πολίτη να προσπαθεί να βοηθήσει στην απελευθέρωσή του, με αποτέλεσμα και οι δύο συνάδελφοι να τραυματιστούν ευτυχώς ελαφρά.

Ως Πρόεδρος της Ένωσης των Αστυνομικών της Χαλκιδικής αλλά και ως άνθρωπος μόνο θλίψη μπορεί να μου προκαλέσει και μόνο η είδηση ενός τέτοιου περιστατικού. Αλήθεια τι θα έπρεπε να πούμε στις γυναίκες και στα παιδιά των συναδέλφων αν γινόταν κάτι πιο σοβαρό;

Ότι τους χτύπησαν ενώ βεβαιώναν πρόστιμο για μάσκα;

Ότι κάποιος ήθελε να γίνει ήρωας χτυπώντας τους αστυνομικούς, επειδή σαν ιδέα δεν ήθελε να συμμορφωθεί με τους κανόνες δημόσιας υγείας, την στιγμή που πεθαίνει τόσος κόσμος;

Τι θα έπρεπε να πούμε στις οικογένειές τους αν αυτός είχε προσβληθεί με τον κορωνοΐο και με τα δαγκώματά του μόλυνε και τους συναδέλφους μου;

Είναι ντροπή να θεωρούμε επανάσταση το να φερόμαστε με τέτοιον τρόπο σε οποιονδήποτε άνθρωπο και μάλιστα έξω από τον οίκο του Θεού.

Δήθεν ηρωισμούς και παιχνίδια στις πλάτες των Αστυνομικών δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν. Θα είμαστε περήφανοι για τους συναδέλφους μας και στη διάθεσή τους για την άσκηση κάθε νομίμου δικαιώματός τους.

Η ίδια κοινωνία όμως, οι ίδιοι οι πολίτες για τους οποίους δίνουμε και την ψυχή μας για να τους προστατεύουμε, θα πρέπει οι ίδιοι να μας προστατεύσουν.

Περαστικά από καρδιάς στους συναδέλφους μου!!!

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: