ΨΥΧΡΑΙΜΊΑ, ΥΠΟΜΟΝΉ ΚΑΙ ΑΛΉΘΕΙΕΣ.

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθώντας την τοπική επικαιρότητα θέλω να αναφερθώ σε κάποια πράγματα.

Είμαστε ένας δύσκολος δήμος (τρείς δήμοι που ενώθηκαν σε έναν , με πολλά χρέη για όσους δεν θυμούνται) που από τον “Καλλικράτη” και μετά προσπαθεί να βρει τον τρόπο να λειτουργήσει ως αυτόνομος και αυτάρκης οργανισμός.

Ένα από τους προηγούμενους δημάρχους είχε πει πως μόνο ένας τρελός θα προσπαθούσε να διοικήσει έναν τέτοιο Δήμο.

Έτσι λοιπόν τα χρόνια παίρνουν και δυστυχώς τα περισσότερα πρόβληματα “θάβονταν” κάτω από το χαλί , σε σημείο που σήμερα δεν μπορούν να κρυφτούν.Καθημερινότητα, ύδρευση, αποχέτευση, δρόμοι, σκουπίδια- ανακύκλωση, σχολεία, αθλητισμός, παιδικές χαρές, λιμάνια, όλα αυτά δυστυχώς είναι ανοιχτά μέτωπα.

Έτσι λοιπόν φτάσαμε στην σημερινή δημοτική αρχή με Δήμαρχο τον Στέλιο Βαλιάνο.

Έναν νέο άνθρωπο ο οποίος ανέλαβε έναν δήμο με αρκετά χρέη και με την ατυχή συγκυρία λόγω Κορωνοϊου.

Καταλαβαίνω ότι δημιουργήθηκαν υψηλές προσδοκίες ,όπως καταλαβαίνω και την αγωνία των κατοίκων μας να δουν έργα.

Πρέπει όμως όλοι να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει μαγικό ραβδί και ότι η εικόνα του δήμου μας θα χρειαστεί για να αλλάξει πολύ δουλειά και τουλάχιστον δέκα καλά χρόνια.

Βλέπω λοιπόν ότι οποία προσπάθεια και έργο γίνεται κάπου, πάντα κάποιος γκρινιάζει για το δικό του χωριό και όταν γίνεται κάτι στο δικό του χωριό γκρινιάζει για την γειτονιά του. Τρανό παράδειγμα οι ασφαλτοστρώσεις που γίνονται τελευταία. Όπως είπα στην αρχή, όταν έργα δεν έγιναν επί τριάντα χρόνια δεν μπορούν να γίνουν ούτε όλα μαζί και φυσικά δεν μπορούν να γίνουν όλα , τουλάχιστον μέσα σε μια τετραετία.

Παράδειγμα η Ολυμπιάδα η οποία είναι ίσως το χωριό με τους περισσότερους χωματόδρομους σε κατοικημένες περιοχές.

Από κάπου λοιπόν πρέπει να γίνει η αρχή κάπου να τελειώσει για να ξαναρχίσει πάλι ο ίδιος κύκλος.

Τα ίδια γίνονται και με τις παιδικές χαρές όπως και με άλλα έργα.

Υπομονή λοιπόν φίλοι μου και σωστή αξιολόγηση και προτεραιότητες από τον δήμο.

Ένα άλλο πράγμα που θέλω να αναφερθεί, είναι η εμμονή κάποιων με τον Ελληνικό Χρυσο και μάλιστα εν μέσω Κορωνοϊού όπου αδόκιμα και άδικα κατηγορείται ο δήμος καθώς και η διοίκηση της εταιρείας ότι εργαζόμενοι εργάζονται ανεξέλεγκτα.

Αυτό μας προσβάλει και ως εργαζόμενους ,ως οικογενειάρχες αλλά και ως σωστούς πολίτες.

Η εταιρεία λοιπόν έχει κάνει μέχρι σήμερα 5.000 τέστ και συνεχίζει. Από την δική μου εμπειρία που όπως αρκετοί γνωρίζετε πέρασα και μάλιστα οικογενειακώς την ίωση, θα επιστρέψω στην εργασία μου μια εβδομάδα μετά και εφόσον βγει και το δεύτερο τέστ αρνητικό.

Φτάνει πια αυτή η διχαστική καραμέλα .

Ας προχωρήσουμε ως κοινωνία αλλά ας κοιτάξουμε πρώτα από τον εαυτό μας.

Τα προβλήματα είναι πολλά σε όλα τα χωριά, ο καθένας θεωρεί τα δικά του ως πιο σημαντικά.

Ο Δήμαρχος καλείται λοιπόν να αξιολογήσει όλο αυτό και να μοιράσει την “τράπουλα ” κατά συνθήκη , ανάγκη και προτεραιότητα.

Καλή δύναμη σε όλους, υπομονή και θετική ενέργεια!!!

Πετράκης Γιάννης

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: