Η Μαρία Πασχάλη από την Μ. Παναγία Χαλκιδικής, μας παρουσιάζει το ποίημα που έγραψε για την Κομοτηνή

Η Μαρία Πασχάλη είναι από την Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής, αλλά τα τελευταία χρόνια ζει στην Κομοτηνή λόγω σπουδών (αποφοίτησε από το τμήμα Φιλολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και συνεχίζει στο μεταπτυχιακό τμήμα στο τομέα της “Εξειδίκευσης στις Τ.Π.Ε και Ειδική αγωγή/ψυχοπαιδαγωγική της ένταξης”

Η Μαρία αγαπά την ποίηση “από τότε που θυμάται τον εαυτό της” όπως ανέφερε στον Δίαυλο 92,4 και γράφει στίχους επίσης από πολύ μικρή ηλικία, όταν ακόμη ήταν στο δημοτικό μέχρι και σήμερα.

“Η ποίηση πηγάζει από μέσα μου και λειτουργεί ως βάλσαμο στην ψυχή μου!Είναι για εμένα όπως ο φίλος που εμπιστεύομαι τυφλά, γιατί τη διαβάζω και με διαβάζει.” μας ανέφερε όταν την ρωτήσαμε τι είναι ποίηση γιαυτήν.

Στα πλαίσια της δράσης του Δίαυλου 92,4 να δίνουμε βήμα σε ανθρώπους που ζουν στον τόπο μας και ιδιαίτερα σε νέους ανθρώπους, σας παρουσιάζουμε το ποίημα που έγραψε η Μαρία Πασχάλη για την πόλη μας, την Κομοτηνή μας.

Κομοτηνή

“Έβγαλε κρύο’ όχι ωστόσο από εκείνο που παγώνει σωθικά.

Απ’ τ’ αλλιώτικο, που το σώμα δεν ρίχνει τον Άντερς απ’ τους 37,2.

Τι να σου κάνει και το κρύο με τέτοια υγρασία

Σε τρυπάει θαρρείς και σε μοχθεί

Ψάχνω, όσο περπατώ, τα σωστά κλειδιά που απ’ την ανυπομονησία

μπερδεύονται συνεχώς στα χέρια μου.

Σκοτίζομαι , όσο περπατώ, να μετριάσω μιαν αληθοσύνη από κάποια

μεριά Θεμιστοκλέους – κάπως έτσι είδα σε πινακίδα ονοματοθεσίας –  πως φάνταζε σε νου; Ίσως μαχητικός σε κάποιον Μαραθώνα

Ποιος ξέρει. Ίσως  λίγο λευκός μετά τίνος ωχρότητας – χωρίς να με γελά το κιτρινισμένο χρώμα της χαλασμένης λάμπας σε διπλανό πεζούλι –

Τι να σου κάνει και το φως

Τα σωστά κλειδιά μπερδεύονται συνεχώς στα χέρια μου.”