Πριν από λίγες ημέρες φίλαθλος του Παναθηναϊκού, μέσα στο Παλάου Μπλαουγκράνα, το κλειστό γήπεδο μπάσκετ της Μπαρτσελόνα, πανηγύρισε και με το παραπάνω το νικητήριο τρίποντο του Δημήτρη Διαμαντίδη. Ουδείς από τους «αντιπάλους» της ισπανικής ομάδας ενοχλήθηκε, ουδείς τον πείραξε, κι ας βρίσκονταν σε
«εχθρικό» έδαφος.
Δεν θέλω να σκεφτώ τι θα πάθαινε αν έκανε το ίδιο στην έδρα κάποιας αντίπαλης ομάδας εν Ελλάδι. Αναρωτιέμαι, μόνο, αν θα μπορέσω ποτέ να πάρω το γιο μου στο γήπεδο και να δούμε με ασφάλεια έναν αγώνα, ανεξαρτήτως αποτελέσματος και ονόματος αντιπάλου. Με τα συμβαίνοντα εντός και εκτός αθλητικών χώρων, μάλλον θα πρέπει να περιμένω πολλά χρόνια ακόμα.
Όσα θλιβερά συνέβησαν την Κυριακή στο Ολυμπιακό Στάδιο και στο Γ. Καραϊσκάκης – ανεξαρτήτως αφορμής – υπενθύμισαν πως στην Ελλάδα η γηπεδική βία ζει και βασιλεύει, υπό την ανοχή αθλητικών και εκάστοτε κυβερνητικών παραγόντων. Και ενώ το κακό θεριεύει, η μια πλευρά απλώς επιρρίπτει ευθύνες στην άλλη.
Η μια ΠΑΕ ή ΚΑΕ κατηγορεί την άλλη. Καμία δεν θα πει «δικό μας λάθος». Οι στρατοί των χούλιγκανς υπήρχαν και υπάρχουν. Γιατί κάποιοι θέλουν να τους διατηρούν. Γιατί είναι οι φανατικοί που θα αγοράσουν εισιτήρια βρέξει χιονίσει και είναι πάντα διαθέσιμοι για ότι χρειαστεί. Γιατί πάνω από όλα η ομάδα. Για την ομάδα χύνεται αίμα των «εχθρών» και καταστρέφονται περιουσίες.
Στα τέλη Μαρτίου του 2007 έχασε τη ζωή του ο Μιχάλης Φιλόπουλος. Ανακοινώθηκαν μέτρα, έγιναν βαρύγδουπες δηλώσεις. Και από τότε τι έγινε; Σταμάτησαν τα ραντεβού θανάτου των χούλιγκανς; Σταμάτησαν οι επιθέσεις σε συνδέσμους φίλων ομάδων;
Ο υφυπουργός Αθλητισμού Γιάννης Ιωαννίδης κατηγόρησε την Αστυνομία για τα επεισόδια στο ΟΑΚΑ.
Η ΕΛ.ΑΣ λέει «πήραμε τα αναγκαία μέτρα ασφαλείας» και στις δυο περιπτώσεις και εξέδωσε ανακοινώσεις στις οποίες αναφέρεται ο αριθμός των συλλήψεων σε ΟΑΚΑ και Γ.Καραϊσκάκης. Δεκαπέντε άτομα στο Μαρούσι συνελήφθησαν και οκτώ άτομα στο Φάληρο.
Την ΕΛ.ΑΣ κατηγορούν συνήθως και οι παράγοντες των ομάδων. Αλλά οι ΠΑΕ δεν απαντούν στο ερώτημα πως μπήκαν τα καπνογόνα και τα άλλα αντικείμενα στις κερκίδες; Μήπως από την προηγούμενη του ντέρμπι ημέρα; Μήπως από υπαλλήλους εταιρειών σεκιούριτι που «τυχαίνει» να είναι φίλοι της ομάδας στο γήπεδο της οποίας γίνεται ο αγώνας;
Τι απαντούν επίσης οι ΠΑΕ στα αντικείμενα που βρίσκονται σε συνδέσμους οπαδών και παραπέμπουν συνήθως σε πολεμοφόδια και όχι σε αξεσουάρ γηπέδου; Με εκείνη την περιβόητη απαγόρευση λειτουργίας συνδέσμων τι απέγινε; Και το μέτρο της απαγόρευσης μετακίνησης οπαδών σε εκτός έδρας αγώνες πόσο απέδωσε; Οι κάμερες στα γήπεδα; Και πόσοι εκ των χούλιγκανς που συλλαμβάνονται για επεισόδια προφυλακίζονται;
Και στο στόχαστρο των χούλιγκανς μπαίνουν και δημοσιογράφοι. Που τραυματίζονται επειδή κάνουν την δουλειά τους. Σε λίγο θα στέλνουν στα γήπεδα πολεμικούς ανταποκριτές. Επίσης ο ΠΣΑΤ μαζί με την ΕΣΗΕΑ – όπως επίσης και η Εισαγγελία – θα πρέπει να δουν το θέμα του οπαδικού Τύπου με πρωτοσέλιδα και άρθρα που φανατίζουν ακόμα περισσότερο.
Παλαιότερα συνδικαλιστές της ΕΛ.ΑΣ και η πολιτική τους ηγεσία έλεγαν διαρκώς να αποχωρήσει η Αστυνομία από τα γήπεδα. Να αναλάβουν επιτέλους οι ΠΑΕ τις ευθύνες τους. Οι αστυνομικοί να σταματήσουν να απασχολούνται στα μέτρα ασφαλείας και να κυνηγούν τους εγκληματίες σε μια περίοδο που η μικροεγκληματικότητα έχει πάρει επικίνδυνες διαστάσεις, παρά τα «καθησυχαστικά» στατιστικά στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ. Μήπως ήρθε η ώρα;
tovima