Μασάλια Χαλκιδικής

Του ψυγείου.

Γύρου στου 1970 η μπάρμπας η Κώτσιος, αγόρασι ψυγείου κι όσο να πεις έκανι ιντιπόσι στ γειτουνια.

Μαζώχκαν ,δυο- τρεις κι χάζιβαν τουν ηλεκτρουλόγου που του πιρνούσι κι ιξηγούσι πώς δλιέβ.

Αρχίνσι του ψυγείου νά δλιέβ κι έφκιανι έναν πιρίηργου σιαματά. Έβαλαν μέσα κάτ μήλα, κάτ πουρτουκάλια κι ένα μπιτουνούδ μι νιρό κι όλα πάηναν καλά.

Νιαιαλλά τουν μπάρμπα του Κώτσιο κάτ δεν τούν έρχονταν καλά:μια άνοιγ τν πόρτα μια τν εκλεινι. Λιέι η μάστουρας:

_Τι γιενιτι μωρέ;τι μου του ανοιγουκλίνς αραδα του ψυγείου;

_Ε,τίποτα.Να, λιέου αυτό του σκουτνο του φως που εχ μέσα…

_Ε, τι σι πειραζ του φως; Του βράδ πως θα χταζ μέσα;

_Βρε καλά του βράδ,ιγω αλλου λιέου:Όταν ανοίγου τν πόρτα φεγκ,σβην όμους του φως όταν τν κλείνου;

_Νιαι μωρέ έτσι εινι του σύστημα:Μον όταν ανοιγς φεγκ, άμα κλεις ντ πόρτα σβην του φως.Δεν τουν καλουαρισ του μπάρμπα Κώτσιου η εξήγησ κι λιέει στα μουλουχτά

_Ε, ε, σβην κι ρμαζ.Σαματις είμιστι μέσα να διούμι τι φκιαν;

Με την υπογραφή του Στέλιου Μπρούζου